Η σελίδα αυτή οφείλεται στο φίλο μου Κυριάκο Κεσκεσιάδη, ο οποίος μου εμπιστεύτηκε το πολύτιμο φωτογραφικό υλικό,  σπάνιο και μοναδικής αξίας. Τον ευχαριστώ από το βάθος της καρδιάς μου.


Κωνσταντινούπολη πριν το 1922. Μια φωτογραφία ολόκληρη ιστορία!!! Είναι η οικογένεια του Ηλία Γιαννόπουλου καθώς και άλλα συγγενικά πρόσωπα. Ο Ηλίας ήταν παντρεμένος στην Κωνσταντινούπολη και είχε δύο κόρες, τη Βάσω και την Ειρήνη. Μετά τον θάνατο της πρώτης γυναίκας του ήρθε στην Ελλάδα. Αν παρατηρήσετε τη φωτογραφία θα δείτε ότι πίσω υπάρχουν χριστιανικά νεκροταφεία ενώ η οικογενειακή παρέα τηρούν το ποντιακό έθιμο που λέγεται "Σα Ταφεία". Αυτό γινόταν την Κυριακή του Θωμά. Στην εκκλησία μετά τη λειτουργία ψάλλεται δοξολογία και στη συνέχεια σχηματίζεται πομπή, με επικεφαλής τα λάβαρα και τα εξαπτέρυγα, η οποία κατευθύνεται προς το νεκροταφείο. Είναι μέρα χαρούμενη, δεν συνηθίζεται να κλαίνε, αντίθετα στρώνουν πάνω στις φρεσκοπλυμένες ταφόπλακες τραπεζομάντιλα και αραδιάζουν επάνω φαγητά. Ψητό κρέας, κρεατερούς ντολμάδες, πίτα και ό,τι έχει καθένας. Απαραίτητα σ' αυτό το «τραπέζι» είναι τα κόκκινα αυγά και το τσιπουράκι. Περνάει ο παπάς, διαβάζει το τρισάγιο, μακαρίζει τους εκλιπόντες πίνοντας ένα ποτηράκι και στη συνέχεια η οικογένεια τρώει και τσουγκρίζει τα κόκκινα αυγά. Βέβαια, στο τέλος ηχεί η λύρα και χορεύουν τους ζωηρούς ποντιακούς χορούς για να επισφραγίσουν την αναστάσιμη γιορτή. Οι Πόντιοι ονομάζουν αυτή τη γιορτή «Σα ταφεία», που σημαίνει «στα μνήματα», και τη θεωρούν σπουδαία.


H πίσω όψη της παραπάνω φωτογραφίας


Ιστορικές φωτογραφίες 

 

Αριστερά: Ο Ηλίας Γιαννόπουλος ή Κενανίδης με τη γυναίκα του Παρθένα στην Κεΐλίκα Κολωνίας του Πόντου.  Ήταν ο παππούς και η γιαγιά του Σταύρου και του Ηλία.

Επάνω: Η Μαρία Δημητριάδου Γιαννοπούλου με τα αδέρφια της στη Ρωσία, τα οποία θανατώθηκαν το 1917 επειδή θεωρήθηκαν τσαρικοί. Ήταν η μητέρα του Σταύρου και του Ηλία.

 

1932: Στον Άγιο Δημήτριο των Κασσιτερών. Μετά από μερικά χρόνια τα πάντα αλλάζουν. Έχει περάσει η σκληρή περίοδος της προσφυγιάς του 1922. Μετά από σκληρές δοκιμασίες βρέθηκαν στην καινούρια τους πατρίδα. Διάλεξαν να έρθουν στην περιοχή των Κασσιτερών. Κι άρχισαν να οργανώνουν μια νέα ζωή. Η Μαρία Δημητριάδου (πρώτη αριστερά), παντρεύτηκε το Γιώργο Γιαννόπουλο (δεξιά). Τα πρώτα τους παιδιά η Θεοδώρα και ο Στέργιος (επάνω στο γαϊδουράκι. Πίσω ο Ηλίας Γιαννόπουλος ή Κενανίδης, παππούς των παιδιών. Πίσω τους η χαρακτηριστική χαμηλή πόρτα της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου των Κασσιτερών.


Σάπες γύρω στα 1960. Ο Γιώργος Γιαννόπουλος ήταν και άνθρωπος της τέχνης. Δεν γνωρίζω αν ήταν αυτοδίδακτος, αλλά είχε και ταλέντο στη ζωγραφική, συνήθως στην αγιογραφία. Χάρη στον φωτογράφο Αλέκο Χαρισιάδη έχουμε τη δυνατότητα να τον βλέπουμε την ώρα της δημιουργίας.  Τον Γιώργο Γιαννόπουλο, τον θυμάμαι από τότε που ήμουν παιδί. Ακριβώς δίπλα από το παντοπωλείο του πατέρα μου είχε ένα καφενείο για αρκετά χρόνια. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Δημητριάδου. Την οικογένεια συμπλήρωναν και τα πέντε παιδιά τους, η Θεοδώρα, ο Στέργιος, ο Σταύρος,  ο Ηλίας και η Ευφροσύνη.  Το Στέργιο τον έχασαν πρόωρα, όταν σκοτώθηκε στον πόλεμο της Κορέας! (κλικ).

 

Γύρω στα 1956, από τα βαφτίσια της Αγλαΐτσας Καβαζίδου. Διάλεξα αυτή τη φωτογραφία για να γνωρίσουμε το τρίτο παιδί της οικογένειας, τη Φρόσω Γιαννοπούλου. (2η σειρά η δεύτερη). Στη φωτογραφία από αριστερά: Σοφία, Κυριάκος, Θεοδώρα και Παντελής Κεσκεσιάδης (πρόεδρος για πολλά χρόνια στην Κοινότητα Συκορράχης). Δίπλα ο Χρυσόστομος και Θανάσης Καβαζίδης. Αριστερά ο παππούς είναι ο Παναγιώτης (Παναής)  Κτενίδης, με το παρατσούκλι Ταρακτσής, γνωστό μου πρόσωπο από τα παιδικά μου χρόνια. Ήταν το δεξί χέρι του παππού μου ιερέα Παπαπόστολου Μαλλέ. Ήταν ο καντηλανάφτης του ναού στις Σάπες. Άλλα πρόσωπα που επισημάνθηκαν ο Θόδωρος και Ιωάννης Καβαζίδης και η Ελισάβετ Κεσκεσιάδου Καβαζίδου.

 

Σάπες 1953:  Ο Ηλίας Γιαννόπουλος, σε νεαρή ηλικία βοηθάει την οικογένειά του με διάφορους τρόπους. Καθημερινά βγάζει τη μαύρη αγελάδα για βοσκή και μια μέρα φωτογραφίζεται. Τη φωτογραφία τη στέλνει στον αγαπημένο του αδερφό Στέργιο στην Κορέα. Ίσως ακόμη ήταν ζωντανός και την έλαβε με ένα μικρό αφιέρωμα πίσω, που έγραφε με τα γράμματά του: " Χαρισμένη στον αγαπητόν μου αδελφό Στέργιο Γιαννόπουλο, τέλος και καλήν αντάμωση να δώσει"!!!  Δυστυχώς η αντάμωση έγινε δέκα χρόνια μετά με τα λείψανα του Στέργιου κλεισμένα σε ένα φέρετρο. Τραγικό γεγονός που σημάδεψε για πολλά χρόνια όλη την οικογένεια!

 

 

Σάπες: Στην αυλή του πατρικού τους σπιτιού τα δυο αδέρφια Σταύρος και Ηλίας, παρέα με ένα κουταβάκι.


Σάπες γύρω στα 1955, ο Ηλίας παρέα με το Γιώργο Πέτρογλου.  Υποθέτω πως η φωτογραφία είναι τραβηγμένη κοντά στο περίπτερο του Παναγιώτη Πέτρογλου, πατέρα του Γιώργου. Αν και το πλάνο είναι κοντινό πιστεύω ότι η βιτρίνα πίσω είναι από το μπακάλικο του πατέρα μου. Αρχικά το μαγαζί αυτό λειτούργησε πριν από τον πόλεμο του '40 και λίγα χρόνια μετά την απελευθέρωση ως ψιλικατζίδικο του Φραγγόπουλου Στέργιου που ήταν και ο αρχικός ιδιοκτήτης του κτίσματος.


Σάπες πριν από το 1956. Προσδιορίζω τη χρονολογία από το ηρώο. Βρισκόταν ανάμεσα στην εκκλησία και στο δημοτικό σχολείο αμέσως μετά το τέλος της βουλγαρικής κατοχής. Το 1956 κατασκευάστηκε άλλο ηρώο, το γνωστο σε όλους μας λευκό μαρμάρινο (πριν καταστραφεί κι αυτό για να γίνει το σημερινό). Ο Ηλίας καταθέτει στεφάνι, ως εκπρόσωπος της Ελπίδας. Άλλα πρόσωπα που αναγνώρισα είναι ο ιερέας Νικόλαος Γρηγορόπουλος, ο Δρούλιας, διοικητής του Αστυν. Τμήματος Σαπών, ο Γιώργος Πάππος, ο Θεοδόσης Σπαθιάδης,  ο Αντώνης Αντωνιάδης, ο Γιώργος Μαυρίδης, ο Γιώργος Λιπορδέζης, ο Έξαρχος, κλητήρας του Δήμου, ψάλτης Μπομποτάς και ο Βασίλης Μαλλίδης με το στεφάνι.


Η ΕΛΠΙΔΑ Σαπών γύρω στα 1960: Την ομάδα αυτή τη θυμάμαι σαν όνειρο! Παιδιά ήμασταν όταν τρέχαμε να θαυμάσουμε τα αστέρια της ομάδας μας.  Σκαρφαλωμένοι γύρω γύρω από μερικά σύρματα, που ήταν και ο φράχτης απλώναμε τα χέρια να ακουμπήσουμε τους "θεούς μας"!!!  Από αριστερά (όρθιοι) Λάκης Μαρουφίδης, Κώστας Χασομέρης, Τάσος Μπουφινάς, Πάνος Τσιάκος, Φωτακίδης (από το Χαμηλό), Ηλίας Γιαννόπουλος. Κάτω: Μιχάλης Χατζόπουλος, Λάκης Πετμεζάς (κουρούκας), Σταύρος Τζανίδης, Πάνος Δημητριάδης και (δεν το θυμάμαι, αλλά θα τον εντοπίσω)...


Γύρω στα 1957... το συμπέρασμα από τις άσπρες φανέλλες που είναι ίδιες με την προηγούμενη φωτογραφία. Βλέπουμε τα δυο αδέρφια, Ηλία και Σταύρο Γιαννόπουλο που για πολλά χρόνια ήταν από τα μόνιμα ποδοσφαιρικά στελέχη της ομάδας. Τον Ηλία τον πρόλαβα κι εγώ με τον οποίο παίξαμε μαζί στην άμυνα. Είναι στο παλιό δημοτικό γήπεδο. Αν παρατηρήσετε θα δείτε ότι από τότε οι ποδοσφαιριστές προσπαθούσαν να προφυλάξουν τα πόδια τους από τις κλωτσιές με γονατίδες και περικνημίδες. Ήταν και τα ξερά και σκληρά χώματα, που αν έπεφτες κάτω οι πληγές ήταν αναπόφευκτες! Τότε το χορταράκι, όπου υπήρχε, ήταν αυτοφυές!!!  Τη φωτογραφία αλίευσα από το διαδίκτυο και το φίλο Κυριάκο Κεσκεσιάδη.



Σάπες, μετά το '60. Στο καφενείο του Γιώργου Γιαννόπουλου, (στο βάθος μπροστά από τον τιμοκατάλογο).  Το καφενείο αυτό χωριζόταν με έναν τοίχο από το σπίτι και το μαγαζί του πατέρα μου. Ακριβώς πίσω από αυτόν τον τοίχο ήταν το δωμάτιο όπου έμενα. Μεγάλη παρέα φίλων γιορτάζουν κάποιο ευχάριστο γεγονός που σχετίζεται με την ποδοσφαιρική ομάδα. Κάθε νίκη της ΕΛΠΙΔΑΣ ήταν αφορμή για γλέντι. Όλοι την αγαπούσαν και τη συνόδευαν στους εκτός έδρας αγώνες! Για παράδειγμα δυο από αυτούς αναγνώρισα: ο Κώστας Γιουφτσιάδης, ο Ευθύμης Ουρεϊλίδης, ο Παρασκευάς Ταμουρίδης, ο Φάνης Φωτακάκης, ο Ανδρέας Ρωμαΐδης, ο Λάκης Σταυρίδης, ο Πέτρος Θεμελής, ο Πολυδεύκης Κιουπτσής και ο Νίκος Τσιαντούκας με τη γυναίκα του. Αυτοί που έπαιζαν με την ομάδα ήταν ο Γιάννης Κελέσης, Πάνος Δημητριάδης, Ηλίας και Σταύρος Γιαννόπουλος και ο Γιώργος Πολυχρονιάδης, ο Τζώτζης. Αναγνώρισα και μια φυσιογνωμία που ίσως κανείς δεν ξέρει. Είναι ο κουλουράς ο Τάκης Ρωμαΐδης (δεξιά με το μισό πρόσωπο). Τον Τάκη το θυμάμαι καλά γιατί ζούσαμε απέναντι ο ένας με τον άλλο. Κούτσαινε και πουλούσε κουλούρια στο καφενείο του πατέρα του, που τότε ήταν και το σταθμαρχείο των λεωφορείων του ΚΤΕΛ.


Σάπες, στο καφενείο του μπαρμπα Θόδωρου Γεωργιτσόπουλου (αριστερά με την ποδιά) σημειώνει στο μπλοκάκι την καινούρια παραγγελία. Για όσους διαβάζουν τη σελίδα μου θα πρόσεξαν μια φωτογραφία ενός καφενείου του 1924 ... του Ιωάννη Ασπροΐτη, το καφενείο των επαγγελματιών. Αυτό ακριβώς ήταν. Μετά από περίπου 40 χρόνια, πάλι καφενείο ήταν!  Αρκετά πρόσωπα μου είναι γνωστά, όχι όλα.  Από αριστερά: Πολυδεύκης Κιουπτσής, Ευλάμπιος Κοτσαμπασίδης, Γιάννης Κελέσης, Ηλίας Γιαννόπουλος, Λάκης Σταυρίδης, (;) Νίκος Μπεϊλεκτσής. Αγαπημένο ποτό η μπύρα ΦΙΞ.


Σάπες γύρω στο 1960.  Παρέα του Ηλία. Όλα γνωστά μου πρόσωπα... Αριστερά ο Τάκης Αμπατζής, έχασε τη ζωή του πρόωρα σε τροχαίο, ο Σίμος, χωροφύλακας, παντρεύτηκε την Παρθένα Κουσίδου, ο Ηλίας  και ο Χαράλαμπος (Μπάμπης) Κηπουρός, γιος του παντοπώλη Σπύρου Κηπουρού. (το μαγαζί τους ήταν στο σημερινό "Γεύση και Υγεία".  Κανείς από την παρέα δε βρίσκεται στη ζωή. 


Σάπες από κατάθεση στεφάνων στο ηρώο την 25η Μαρτίου λίγο μετά το '60.  Το στεφάνι καταθέτει ο Γιώργος Γιαννόπουλος, πατέρας του Ηλία και Σταύρου. Τον θυμάμαι για χρόνια να κάνει το ίδιο, ως εκπρόσωπος του Συλλόγου Αναπήρων και Θυμάτων Πολέμου. Αν σας ενδιαφέρει ποιος είναι ο τσολιάς, είναι ο τότε μαθητής Γυμνασίου Χρήστος Δουλγέρης, από το Ιάσιο. Οι τελετές αυτές ήταν περισσότερο μεγαλοπρεπείς από ότι είναι σήμερα. Ίσως εκείνα τα χρόνια ήταν πιο ζωντανές οι αναμνήσεις του πολέμου και ο σεβασμός προς τους νεκρούς, από ότι είναι σήμερα, που ούτε από τα βιβλία δεν κάνουμε τον κόπο να τα μάθουμε.


Σάπες γύρω στα 1964, στο Δημοτικό Γήπεδο Σαπών, τα δυο αστέρια της Ελπίδας Σαπών, ο Τάκης Ζαμπογιάννης και ο Ηλίας Γιαννόπουλος. Πίσω ο Μιχάλης Θωίδης και ο Χασομέρης Κώστας, αν θυμάμαι καλά.  Η αγάπη τους για το ποδόσφαιρο ήταν γνωστή. Την εποχή εκείνη το ποδόσφαιρο ήταν μια από τις πλέον αγαπητές ενασχολήσεις για τους νέους της εποχής, αλλά και το ενδιαφέρον των κατοίκων μεγάλο.


Σάπες μετά το 1967. Από τους "Λαϊκούς Αγώνες". Ήταν η περίοδος της επταετίας των χουντικών αξιωματικών που ανέλαβαν την εξουσία στη χώρα. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε από τους κρατούντες στον αθλητισμό και δη τον κλασικό. Σύνθημα της εποχής ήταν: "κάθε πόλη και στάδιο, κάθε χωριό και γυμναστήριο".  Καθιερώθηκαν οι λεγόμενοι "Λαϊκοί Αγώνες". Δικαίωμα συμμετοχής είχαν όλοι μέσα σε κάποια όρια ηλικίας. Θυμάμαι πως έγινε προσπάθεια να καθιερωθούν τα αρχαία αγωνίσματα, όπως ο ακοντισμός, η σφαίρα, η λιθοβολία, τα άλματα κλπ. Κι εγώ τότε πήρα μέρος στους Λαϊκούς Αγώνες, στο αγώνισμα της Λιθοβολίας και μάλιστα συμμετείχα σε προκριματικούς αγώνες στην Κομοτηνή και μετά στην Καβάλα (πρώτος). Συμμετείχα στους τελικούς που έγιναν στη Θεσσαλονίκη(4ος), με προπονητή τον Άνταλ. (Αυτά για την ιστορία). Στη φωτογραφία είναι ο Ηλίας που έλαβε μέρος ο ίδιος στους Λαϊκούς Αγώνες. Για τα αποτελέσματα δεν έχω πληροφορίες. Συμμετείχε στο άλμα .

 

Και για άλλες φωτογραφίες γυρίστε σελίδα [κλικ]


Σελιδομετρητής επισκέψεων

Σελιδομετρητής

Web Hits

O ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

 Λόγω του όγκου της ύλης, υπήρχαν προβλήματα διαχ/σης της μνήμης από το Η/Υ. Για το λόγο αυτό η σελίδα χωρίστηκε σε 2 μέρη. 
  Στο Β' μέρος υπάρχουν τα θέματα: (ΣΕΛΙΔΕΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ) - (ΑΣΧΟΛΙΕΣ) - (ΠΡΟΣΩΠΑ) - (ΕΝΤΥΠΑ).  
  Πατήστε εδώ για το Β' ΜΕΡΟΣ

Κάλεσμα για συνεργασία

Όσοι από εσάς, που διαβάζετε αυτές τις γραμμές και έχετε στη διάθεσή σας πληροφοριακό ή φωτογραφικό υλικό, μπορείτε να μου το στείλετε για να δημοσιευτεί με τα στοιχεία που εσείς επιθυμείτε...
Αυτό μπορεί να γίνει με τους εξής τρόπους:
Στο όνομα Γιώργος Κεραμυδάς.
Ταχυδρομικά: Δαβάκη 2 - 
Αλεξ/πολη. Τ.Κ. 68100
Τηλεφωνικά:
 2551020230 - 6976233934

Ηλεκτρονικά: 
geokeram@gmail.com

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ

    Για την πιο εύκολη αναζήτηση  προσώπων που έζησαν στον τόπο μας με αλφαβητική σειρά.

Αγγελίδης Σταύρ. - Αδαμίδης Μ. - Αχμέτ Σιαμπάν - Βαλασιάδης Θ. - Βασιλειάδης Ηλίας - Βογδανίδης Ι. - Βραδέλης Κ. Γιαννόπουλος Η. - Γιουφτσιάδης Κ. - Γουναροπούλου Βεν. - Εξηντάρης Θεολόγος - Ευσταθόπουλος Νικ. - Ευσταθόπουλος Καλ. - Ζαμπογιάννης Θεοδ. - Καραλέξης Σ - Καραμουσαλίδης  Χρ. - Καφετζής Α. -  Καραβασίλης Βασ - Κεραμυδάς Γ -Κεχαγιάς Άγγελος - Κιασήφ Μεμέτ - Κιρκινέζης Ιωάν - Κουσίδης Νικ - Κυριαζίδης Βασ. Μπεκιαρίδης Γ. - Μπερμπέρ Μεμ - Λιπορδέζης Γ. - Μαλλίδης Δημ. - Μαυρίδης Χαρ. -  Μπακιρτζής Δημ. -  Μπακιρτζής Φωκίων - Μπεκίρ ΧουσεΐνΝάνος Αλέξιος - Ουρεϊλίδης Ι. - Ουστά Αλή Μουστ - Παγώνης Κ - Παπαδόπουλος - Μιχ. - Πάππος Δημήτριος - Πασχαλιδής Κων.  - Πέτρογλου Ι.  -  Πίνιος -  Ποάλας Κ. - Ποτουρίδης Γαβριήλ - Πρασίδης Αθ. Ρεφειάδης Παναγ - Ρούφος Αντ - Ρωμαΐδης Θωμάς - Σκαμνός Χρ - Σκοπιανός Δημ.Σταυρίδης Αλεξ.- Τζανίδης Στ. -  Τραμπίδης Πασχ. - Τσιάκος - Χαρισιάδης Παν. - Χασάν Αλή Γκ.- Χαφούζ Αλή Μεχ


ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ


ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΣΑΠΩΝ

Καραθανάσης Δημήτριος - Τσιτσώνης Χρήστος


ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΙΑ ΟΙΚΙΣΜΩΝ ΡΟΔΟΠΗΣ

============================

ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΙΚΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ

-ΑΕΤΟΚΟΡΥΦΗ/ΑΕΤΟΛΟΦΟΣ

-ΑΜΦΙΑ/ΑΡΑΤΟΣ/ΑΡΙΣΒΗ

-ΑΡΣΑΚΕΙΟ/ΑΣΚΗΤΕΣ

-ΔΙΩΝΗ/ΣΤΡΥΜΗ

-ΕΒΡΕΝΟΣ/ΙΑΣΙΟ

-ΚΑΣΣΙΤΕΡΕΣ/ΚΙΖΑΡΙ

-ΚΡΩΒΥΛΗ/ΛΟΦΑΡΙΟ

-ΛΥΚΕΙΟ/ΝΕΑ ΣΑΝΤΑ

-ΠΡΩΤΑΤΟ/ΧΑΜΗΛΟ

-ΣΑΠΕΣ