Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ  (το θέμα εμπλουτίζεται με νέο υλικό)

  Η πρώτη φορά που η ελληνική πολιτεία έβαλε αρχές και κανόνες στο ταξί ήταν το 1964. Η τότε κυβέρνηση με το Ν.Δ. 4354/1964 άρθρο 4 όρισε ότι το κάθε φυσικό πρόσωπο δεν μπορεί να έχει στην κατοχή του περισσότερες από 2 άδειες Ε.Δ.Χ. Ο νόμος αυτός υποχρέωσε τους μεγαλοϊδιοκτήτες της εποχής να κρατήσουν μόνο δύο άδειες και τις υπόλοιπες να τις πουλήσουν.

  Από τότε μέχρι και σήμερα το κράτος δεν δημιούργησε ποτέ ένα σταθερό νομοθετικό πλαίσιο για την έκδοση νέων αδειών. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην επταετία 1967-1974 το τότε καθεστώς χορήγησε μόνο στην Αθήνα 6.200 νέες άδειες ταξί με την προϋπόθεση ο δικαιούχος να είναι επαγγελματίας οδηγός, να έχει ένσημα ως οδηγός και να έχει το απαραίτητο για την εποχή πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων.

  Το 1977 η κυβέρνηση δημιουργεί το νόμο 588/1977 ανταλλάσει τα ιδιωτικά αστικά λεωφορεία που κρατικοποίησε στην πρωτεύουσα με 1.200 νέες άδεις ταξί. Το 1980 η κυβέρνηση του Γεωργίου Ράλλη με νέο νόμο χορηγεί άδειες ταξί σε πολύτεκνους οδηγούς. Σύμφωνα με τον συγκεκριμένο νόμο κάθε χρόνο υποχρεωτικά η πολιτεία έπρεπε να χορηγεί από 1,5% έως 3% του συνολικού αριθμού των αδειών ταξί κάθε περιοχής σε πολύτεκνους. Εκείνη την περίοδο η Αθήνα είχε 12.500 ταξί περίπου. Άρα κάθε χρόνο δίνονταν από 200-400 νέες άδειες ταξί. Ο νόμος αυτός καταργήθηκε λίγα χρόνια αργότερα από τον υπουργό Κώστα Ασλάνη της κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου.

  Το 1984 με το νόμο 1437 μπαίνουν κανόνες και όροι χορήγησης νέων αδειών. Αυτές θα δίδονται κάθε δύο χρόνια με απόφαση των κατά τόπους νομαρχιακών συμβουλίων. Τέσσερα χρόνια αργότερα το 1988 η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου δημιουργεί το νόμο 1788/88 κεφάλαιο Γ. άρθρο 4, παράγραφος 4 σύμφωνα με τον οποίο για την περιοχή Αθηνών-Πειραιώς και Περιχώρων απαγορεύεται η έκδοση νέων αδειών για περιβαλλοντικούς λόγους. Το 2003 η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Σημίτη με το νόμο 3109 απαγορεύει την έκδοση νέων αδειών σε όλη τη χώρα για μια τριετία. Το 2005 και το 2008 η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή παρατείνει την απαγόρευση μέχρι και το 2011.

 

   ΤΑ ΑΓΟΡΑΙΑ  ΤΩΝ ΣΑΠΩΝ

  Ακόμη και σήμερα τα οχήματα που μεταφέρουν επιβάτες (ταξί) στις επαρχιακές πόλεις χαρακτηρίζονται ως "αγοραία". Ψάχνοντας στο λεξικό βρήκα ότι αγοραίο ονομαζόταν το αυτοκίνητο που μισθωνόταν από έναν πελάτη για να τον μεταφέρει και το τίμημα καθοριζόταν με συμφωνία ανάμεσα στον επιβάτη και τον οδηγό.Το αγοραίο πρέπει να μεταφέρει μόνο έναν επιβάτη ή μια οικογένεια ή ένα ανδρόγυνο και όχι επιβάτες ξένους μεταξύ τους!   Αυτό ισχύει για να μην βλάπτεται η υπεραστική συγκοινωνία. Με τον τρόπο βέβαια αυτό ο επιβάτης, όταν είναι μόνος επιβαρύνεται με αρκετά μεγάλο κόμιστρο.

   Τα παλιότερα χρόνια, πριν και μετά τον πόλεμο του '40, τα αυτοκίνητα ήταν ελάχιστα και ακόμη λιγότερα ήταν τα ιδιωτικής χρήσης. Γι αυτό και η αναγκαιότητά τους καθώς περνούσαν τα χρόνια άρχισε να γίνεται μεγαλύτερη. Σ' αυτό βοήθησαν η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και η βελτίωση των δρόμων. Μετά το 1950 ολοκληρώθηκε η ασφαλτόστρωση-Κομοτηνής Σαπών- Αλεξανδρούπολης. Σταδιακά και μετά το 1965 και 1970 γινόταν και αυτή στους δρόμους προς τους οικισμούς της Επαρχίας.  Δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που σημειώθηκαν ατυχήματα και βλάβες εξαιτίας της ακαταλληλότητας των δρόμων και ιδιαίτερα τους μήνες του χειμώνα. Οι λακούβες και οι λάσπες ήταν συχνό φαινόμενο.  

  Ένα ακόμη πρόβλημα ήταν οι επικοινωνίες. Τηλέφωνα στα σπίτια δεν υπήρχαν.  Υπήρχε ένα τηλέφωνο σε ένα και μόνο καφενείο του χωριού, που λειτουργούσε και ως τηλεφωνικό κέντρο. Έπρεπε ο πελάτης να ειδοποιήσει το τηλέφωνο του γραφείου των ΤΑΧΙ. Φυσικά οι μεγάλες δυσκολίες ήταν τις νυχτερινές ώρες, κυρίως του χειμώνα.  Για κάποια χρόνια θυμάμαι μια τηλεφωνική συσκευή να βρίσκεται έξω από το φωτογραφείο του Αλέκου Χαρισιάδη, που όταν κάποιος καλούσε άναβε κι ένα φως, ώστε να γίνεται αντιληπτό. Δε θα ξεχάσω το τρέξιμο που έκαναν οι ταξιτζήδες για να σηκώσουν τη συσκευή. Στις Σάπες, τη δεκαετία του '60 θυμάμαι ως πιάτσα την κεντρική πλατεία, κάτω από τη δροσιά της σκιάς του πλάτανου, περίμεναν οι οδηγοί τον επιβάτη. Αργότερα, όταν τα οχήματα έγιναν περισσότερα ήταν αραδιασμένα στο αριστερό πεζοδρόμιο προς το δημοτικό σχολείο. Σήμερα βρίσκονται στο δρόμο προς τα Αρριανά, μέχρι το φούρνο του Ρούφου. 

   Στις Σάπες οι πληροφορίες λένε ότι γύρω στα 1952, πρώτος ιδιοκτήτης ταξί, όχι για μεγάλο χρονικό διάστημα, ήταν ο Δ. Καραμουσαλίδης, χωρίς όμως να διαθέτει κανονική άδεια.  Ένας από τους πρώτους που απέκτησαν άδεια αγοραίου οχήματος (γύρω στα 1955) ήταν ο Γεώργιος Τατσίνας, πρώην οδηγός λεωφορείου με συνιδιοκτήτη το Χαράλαμπο Μαλλίδη, που είχαν και συγγενική σχέση.  Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα η άδεια παρέμεινε εξ ολοκλήρου στον πρώτο. Ο Χαρ. Μαλλίδης αγόρασε δικό του αγοραίο όχημα που το δούλεψε ο ίδιος, αλλά και με οδηγούς, αρχικά τον Αθανάσιο Πορτοκάλογλου και αργότερα τον Αλέκο Πετμεζά. Επίσης κάποιος Γκουντόλιας από την Πέραμο Καβάλας και ο Νίκος Τσιρίδης, που υπηρετούσαν στη χωροφυλακή, αποστρατεύτηκαν και έβγαλαν άδειες αγοραίων.  Τον πρώτο δεν το θυμάμαι, θυμάμαι όμως το Νίκο Τσιρίδη, ως "ταξιτζή".  Άλλα ονόματα που λίγο αργότερα εμφανίστηκαν στις Σάπες ήταν ο Κίμωνας Μπακιρτζής,  ο Απόστολος Κουκουτόλιας και ο Θανάσης Τσαλισκάνης.

(Συνεχίζεται η προσθήκη πληροφοριών).

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΓΟΡΑΙΑ ΤΩΝ ΣΑΠΩΝ (σχόλια θα προστεθούν).


Σάπες γύρω στα 1955 με '56.  Στη χιονισμένη κεντρική πλατεία ένα από τα ταξί των Σαπών ή πιο σωστά "αγοραία" αυτοκίνητα. Στη θέση του οδηγού ο Γιώργος Τατσίνας και έξω  οι Χρήστος Κωστόπουλος και Χαρ. Μαλλίδης. Δε γνωρίζω ακριβώς αν ιδιοκτήτης ήταν ο Τατσίνας ή το ταξί ήταν συνεταιρικό με το Χαράλαμπο Μαλλίδη, με τον οποίο είχαν συγγενική σχέση. Ήταν παντρεμένος με τη Δέσποινα Μαλλίδου, αδερφή του Χαράλαμπου. Ο Γιώργος Τατσίνας καταγόταν από το Κρύφοβο, χωριό της Ηπείρου. Σε νεαρή ηλικία ήρθε στη Θεσσαλονίκη προς αναζήτηση εργασίας. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου κατατάχθηκε εθελοντής στο στρατό για βιοποριστικούς λόγους. Κάποια στιγμή βρέθηκε στις Σάπες, όπου και γνώρισε τη Δέσποινα Μαλλίδου που την παντρεύτηκε. Έκαναν τρία κορίτσια, τη Σούλα, τη Δέσποινα και την Κυριακούλα. Όταν μεγάλωσαν λίγο τα παιδιά τους, έφυγαν από τις Σάπες για τη Θεσσαλονίκη, όπου κι εκεί  ασχολήθηκε με το ίδιο επάγγελμα.   (αρχείο φωτογραφίας: Χαράλ. Μαλλίδης).

Τον θυμούμαι το Γιώργο Τατσίνα. Ήμουν πιο μικρός από δέκα χρόνων, που μας πήγαινε οικογενεικώς το καλοκαίρι στο "Ντεμίρ Αλή". Εκεί κατασκηνώναμε για πολλές ημέρες για τα θαλασσινά μας μπάνια. Μια φορά μάλιστα κόντεψε να με πατήσει. Δεν έφταιγε εκείνος. Μια Παρασκευή, πετάχτηκα στο δρόμο να περάσω από το ένα πεζοδρόμιο στο άλλο! Πού να φανταστώ ότι θα περνούσε αυτοκίνητο. Τρία-τέσσερα περνούσαν όλο κι όλο την ημέρα. Ο Τατσίνας φρενάρισε και κατέβηκε φωνάζοντάς με δυνατές φωνές!  Εγώ, λαγός έγινα και πού να με πιάσεις!  Ωραία χρόνια!!!  


  Σάπες γύρω στα 1956. Τη χρονολογία αυτή την υπολογίζω από δυο μικρά πρόσωπα που εικονίζονται στη φωτογραφία. Είναι ο μικρός Σταύρος Αγγελίδης, με τη λαμπάδα, ο συμμαθητής μου, που τότε πρέπει να ήταν 5 ετών και η Ρένα Χαστά, το κοριτσάκι με την άλλη λαμπάδα. Προς το παρόν δεν έχω εντοπίσει το νεόνυμφο ζευγάρι, που είναι έτοιμο, μετά το γάμο, να μπει στο ταξί του Γ. Τατσίνα (πρώτος αριστερά) και Χαρ. Μαλλίδη, που εδώ είναι δίπλα στην Ελένη Μαλλίδου. Στο δεξί του χέρι είναι η αδερφή του Μαρία, σύζυγος του Γ. Τατσίνα και κάτω οι δυο κόρες του Δέσποινα και Σούλα Τατσίνα.  [Αρχείο Χαρ. Μαλλίδη]

9/8/2012: Πόσο μικρός είναι ο κόσμος!  Μετά από επικοινωνία με την Πέπη Γιαννοπούλου, από την Κομοτηνή, έμαθα τα εξής: Το νεόνυμφο ζευγάρι είναι οι γονείς της, ο Θεόδωρος Γιαννόπουλος και η Μαρίνα Τζιάκη, θεία του Σταύρου Αγγελίδη (ο μικρός με τη λαμπάδα). Ο Θεόδωρος ήταν ταξιτζής κι ερχόταν συχνά από την Κομοτηνή στις Σάπες. Εκεί γνώρισε και τη Μαρίνα. Κάποιο ρόλο έπαιξαν και τα σταφύλια!  Ανάμεσα στο νεόνυμφο ζευγάρι η Χρυσούλα Αγγελίδου, μητέρα του αείμνηστου φίλου μου Σταύρου και αδελφή της νύφης.


Σάπες γύρω στα 1958. Στον κεντρικό δρόμο, λίγο πιο πάνω από το σπίτι του Χαράλαμπου Μαλλίδη, υπήρχε μια δημοτική βρύση. Σ' αυτή ο ίδιος καθαρίζει το ταξί, που είχε συνεταιρικό με το Γιώργο Τατσίνα. Η γυναίκα δίπλα του είναι η Δέσποινα Μαλλίδου, αδερφή του Χαράλαμπου και σύζυγος του Τατσίνα. Εκείνο που πρόσεξα στη φωτογραφία είναι ότι από το 1958 υπήρχαν πλαστικοί σωλήνες νερού!   [αρχείο Χαρ. Μαλλίδη]


[αρχείο Χαρ. Μαλλίδη]


[αρχείο Χαρ. Μαλλίδη]


Το αγοραίο του Γιώργου Τατσίνα γύρω στα 1958. Όταν είδα σε μεγαλύτερη διάσταση τη φωτογραφία παρατήρησα στην πινακίδα του αυτοκινήτου  στο επάνω αριστερά μέρος της τη χρονολογία 1953-54. Αυτό ίσως είναι ενδεικτικό σημάδι του έτους κυκλοφορίας του αυτοκινήτου. Την εποχή εκείνη ήταν κάτι το εξαιρετικό να φωτογραφίζεται κάποιος δίπλα σε κάτι καινούριο και σπάνιο, γιατί τότε τα αυτοκίνητα ήταν καινούρια και σπάνια!  Τελείωνε η εποχή του κάρου και άρχιζε η μηχανοκίνητη εποχή. [αρχείο Κώστα Γιουφτσιάδη]. 

2/3/2017. Προσθέτω μια πληροφορία που μου έστειλε φίλος (ανώνυμος) "Η φωτογραφία με την πινακίδα Θρ-991 είναι τραβηγμένη 1954 η 55 η 56.  Το καλοκαίρι του 1956 όλα τα οχήματα της Ελλάδας φόρεσαν υποχρεωτικά καινούριες πινακιδες".


13  Αυγούστου 1958. Ο Γιώργος Τατσίνας κάπου στο "καρακίν ντερέ" με παρέα φίλων, καθώς τους μετέφερε στη παραλία του "Ντεμίρ Αλή". Ήταν τότε η αγαπημένη περιοχή αναψυχής για τους Σαπαίους. Ιδιαίτερα τα Σαββατοκύριακα δεκάδες συμπολίτες πήγαιναν για να κάνουν ένα μπάνιο στη θάλασσα και να πιουν ένα δροσερό ποτό στην εκεί ταβέρνα.   [αρχείο Αλέκου Χαρισιάδη]


Σάπες, γύρω στα 1955-56, στο δρόμο προς το Δημοτικό Σχολείο. Τα δύο ταξί που διακρίνονται πρέπει να είναι του Χαρ. Μαλλίδη και του Γ. Τατσίνα. Και πίσω ένα από τα φορτηγά της εποχής. Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη από το μαγαζί του Αλέκου Χαρισιάδη. Εντυπωσιακή είναι η ορμητική ροή του νερού εξαιτίας μιας δυνατής βροχής. Πολλές φορές θυμάμαι να τρέχουν τα νερά στον κεντρικό δρόμο, όταν οι βροχές ήταν λίγο έντονες. [αρχείο Αλέκου Χαρισιάδη]


Σάπες 28 Οκτωβρίου 1966:  Μια πολύ όμορφη φωτογραφία από το γάμο του Σταύρου Αγγελίδη και της Χρυσούλας Πετμεζά. Ο γάμος έχει τελειώσει και το ζευγάρι των νεόνυμφων ετοιμάζεται να ανεβεί στο ταξί προφανώς για να πάνε για φωτογράφιση. Θυμάμαι πώς τότε κάθε νιόπαντρο ζευγάρι μετά το γάμο πήγαινε, συνήθως στην Κομοτηνή, σε κάποιο φωτογραφικό στούντιο για τις απαραίτητες αναμνηστικές φωτογραφίες. Το ταξί, με την απαραίτητη και πολύ χρήσιμη σχάρα επάνω, είναι του Αλέκου Τζανίδη, που τον βλέπουμε στην πόρτα του οδηγού και ήταν ο ιδιοκτήτης του. Αριστερά της φωτογραφίας είναι ο Αγγελίδης, νομίζω κι αυτός Σταύρος, συγγενής και έμπορος που κατοικούσε στην Κομοτηνή. Πίσω από το γαμπρό φαίνεται λίγο ο Νίκος Καπέτσης. Για τα άλλα πρόσωπα θα ζητήσω βοήθεια. Η φωτογραφία ανήκει στο αρχείο του Αλέκου Τζανίδη.


Σάπες 1978: Είκοσι χρόνια μετά στον ίδιο ακριβώς δρόμο και στο ίδιο σημείο. Τα ταξί της εποχής, περισσότερα αυτή την εποχή περιμένουν στην πιάτσα τους πελάτες. Στην άκρη αριστερά φαίνεται μια μεταλλική κατασκευή με τζαμαρία. Εκεί ήταν το τηλέφωνο των ταξί, το οποίο καλούσαν οι ενδιαφερόμενοι για να έρθει να τους μεταφέρει στον τόπο επιθυμίας τους. [αρχείο Αλέκου Χαρισιάδη]


[αρχείο Αλέκου Χαρισιάδη]


Τα τρία πρόσωπα που εικονίζονται είναι ο Σταύρος Μακρής, ράφτης, ο Αλέκος Χαρισιάδης, φωτογράφος και ο Νίκος Κουσίδης, περιπτεράς. Κανείς δεν ήταν ταξιτζής. Θα απορήσετε γιατί έβαλα αυτή τη φωτογραφία. Επειδή πίσω ακριβώς από το Μακρή υπάρχει το οίκημα που χρησιμοποιήθηκε εκείνη την εποχή ως γραφείο ΤΑΞΙ. Πίσω φαίνονται και κάποια γράμματα του γραφείου.

 

[αρχείο Αλέκου Χαρισιάδη]


1957:  Aνέφερα και σε άλλο σημείο ότι στη δεκαετία του 1960 πολλές οικογένειες από τις Σάπες παραθέριζαν τους καλοκαιρινούς μήνες στο "Ντεμίρ Αλή". Αλλά επίσης και το Σαββατοκύριακο πολλοί Σαπαίοι πήγαιναν για να κάνουν ένα δροσιστικό μπάνιο στη θάλασσα. Βέβαια τότε ιδιωτικά αυτοκίνητα δεν υπήρχαν και η εξυπηρέτησή τους γινόταν με τα δημόσιας χρήσης αυτοκίνητα (ταξί ή αγοραία, όπως τα έλεγαν). Μια απόδειξη των όσων σας αναφέρω είναι η παραπάνω φωτογραφία. Με το ταξί του Χαράλαμπου Μαλλίδη μια παρέα Σαπαίων, πηγαίνοντας για τη θάλασσα βρίσκει την ευκαιρία να φωτογραφηθεί. Αν μετρήσετε τα πρόσωπα, μαζί με τον οδηγό, είναι οκτώ και ο φωτογραφός εννέα! Νομίζω ότι σήμερα  τα ταξί δεν μεταφέρουν τόσα άτομα!   Αναγνωρίζω τα πρόσωπα: Χαρισιάδου, (;), (;), Δημητριάδου Λαφίνα, (;), Βαλασιάδης Θόδωρος και Βαλασιάδης Θανάσης  Τη φωτογραφία μου έδωσε η Λαφίνα Ευσταθοπούλου Δημητριάδη (5η από αριστερά).


Σελιδομετρητής επισκέψεων

Σελιδομετρητής

Web Hits

O ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

 Λόγω του όγκου της ύλης, υπήρχαν προβλήματα διαχ/σης της μνήμης από το Η/Υ. Για το λόγο αυτό η σελίδα χωρίστηκε σε 2 μέρη. 
  Στο Β' μέρος υπάρχουν τα θέματα: (ΣΕΛΙΔΕΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ) - (ΑΣΧΟΛΙΕΣ) - (ΠΡΟΣΩΠΑ) - (ΕΝΤΥΠΑ).  
  Πατήστε εδώ για το Β' ΜΕΡΟΣ

Κάλεσμα για συνεργασία

Όσοι από εσάς, που διαβάζετε αυτές τις γραμμές και έχετε στη διάθεσή σας πληροφοριακό ή φωτογραφικό υλικό, μπορείτε να μου το στείλετε για να δημοσιευτεί με τα στοιχεία που εσείς επιθυμείτε...
Αυτό μπορεί να γίνει με τους εξής τρόπους:
Στο όνομα Γιώργος Κεραμυδάς.
Ταχυδρομικά: Δαβάκη 2 - 
Αλεξ/πολη. Τ.Κ. 68100
Τηλεφωνικά:
 2551020230 - 6976233934

Ηλεκτρονικά: 
geokeram@gmail.com

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ

    Για την πιο εύκολη αναζήτηση  προσώπων που έζησαν στον τόπο μας με αλφαβητική σειρά.

Αγγελίδης Σταύρ. - Αδαμίδης Μ. - Αχμέτ Σιαμπάν - Βαλασιάδης Θ. - Βασιλειάδης Ηλίας - Βογδανίδης Ι. - Βραδέλης Κ. Γιαννόπουλος Η. - Γιουφτσιάδης Κ. - Γουναροπούλου Βεν. - Εξηντάρης Θεολόγος - Ευσταθόπουλος Νικ. - Ευσταθόπουλος Καλ. - Ζαμπογιάννης Θεοδ. - Καραλέξης Σ - Καραμουσαλίδης  Χρ. - Καφετζής Α. -  Καραβασίλης Βασ - Κεραμυδάς Γ -Κεχαγιάς Άγγελος - Κιασήφ Μεμέτ - Κιρκινέζης Ιωάν - Κουσίδης Νικ - Κυριαζίδης Βασ. Μπεκιαρίδης Γ. - Μπερμπέρ Μεμ - Λιπορδέζης Γ. - Μαλλίδης Δημ. - Μαυρίδης Χαρ. -  Μπακιρτζής Δημ. -  Μπακιρτζής Φωκίων - Μπεκίρ ΧουσεΐνΝάνος Αλέξιος - Ουρεϊλίδης Ι. - Ουστά Αλή Μουστ - Παγώνης Κ - Παπαδόπουλος - Μιχ. - Πάππος Δημήτριος - Πασχαλιδής Κων.  - Πέτρογλου Ι.  -  Πίνιος -  Ποάλας Κ. - Ποτουρίδης Γαβριήλ - Πρασίδης Αθ. Ρεφειάδης Παναγ - Ρούφος Αντ - Ρωμαΐδης Θωμάς - Σκαμνός Χρ - Σκοπιανός Δημ.Σταυρίδης Αλεξ.- Τζανίδης Στ. -  Τραμπίδης Πασχ. - Τσιάκος - Χαρισιάδης Παν. - Χασάν Αλή Γκ.- Χαφούζ Αλή Μεχ


ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ


ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΣΑΠΩΝ

Καραθανάσης Δημήτριος - Τσιτσώνης Χρήστος


ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΙΑ ΟΙΚΙΣΜΩΝ ΡΟΔΟΠΗΣ

============================

ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΙΚΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ

-ΑΕΤΟΚΟΡΥΦΗ/ΑΕΤΟΛΟΦΟΣ

-ΑΜΦΙΑ/ΑΡΑΤΟΣ/ΑΡΙΣΒΗ

-ΑΡΣΑΚΕΙΟ/ΑΣΚΗΤΕΣ

-ΔΙΩΝΗ/ΣΤΡΥΜΗ

-ΕΒΡΕΝΟΣ/ΙΑΣΙΟ

-ΚΑΣΣΙΤΕΡΕΣ/ΚΙΖΑΡΙ

-ΚΡΩΒΥΛΗ/ΛΟΦΑΡΙΟ

-ΛΥΚΕΙΟ/ΝΕΑ ΣΑΝΤΑ

-ΠΡΩΤΑΤΟ/ΧΑΜΗΛΟ

-ΣΑΠΕΣ